گزاره های دینی و عقل

به نام خدا

گزاره های دینی را در رابطه با عقل سه گروه تبدیل میکنیم:

الف) گزاره های عقل ستیز. گزاره هایی که بطور کامل با عقل انسان در تضاد میباشند. این گزاره ها را میتوان به راحتی رد کرد و شکی در اشتباه بودن آن نکرد. خداوند عقل عقل است و خداوند هیچگاه حکم متعارض عقل تعریف نمیکند. میگویند در تعارض عقل و نقل باید نقل را به نفع عقل تعویل کرد.

ب) گزاره های عقل پذیر. این گزاره ها کاملا پذیرفته میباشند.

ج) گزاره های فراعقلانی یا خرد گریز. دین به این گزاره ها حکم میکند اما عق نمیتواند به این گزاره ها حکم کند. از این گزاره ها میتوان به آموزه های مربوط بعالم غیب اشاره کرد اما کدام عقل است که غیب را تشخیص دهد. در این عالم اصل غیر عقلی وجود ندارد اما اصلی که نتوان آنرا با عقل اثبات کرد وجود دارد ، یعنی گزاره های مربوط به غیب نیز قاعده و قانون دارند. وظیفه ی ما دربارۀ این گزاره ها این است که سند معتبری در اثبات این فرضیه بخواهی