هک میکنم و حک میکنم. پس هستم

همیشه وقت داری تصمیمهای تازه بگیری. من هم تصمیم گرفتم  وبلاگم رو هک کنم. تا نشون بدم که هنوز هستم. زمانی بود که هر روز تو وبلاگم چیزی مینوشتم و حالا زمانی شده که هر ماه شاید یک پست بنویسم.
ولی خوب تصمیم گرفتم  وبلاگم رو هک کنم و بیشتر توی وبلاگم حک کنم. من وبلاگم رو هک میکنم و شروع میکنم به حک کردن توی مهرروز. شاید همین روزها اسمش رو هم عوض کنم و اسم جدید بزارم.
سعی میکنم هر روز مطلبی بنویسم تازه، از اتفاقاتی که افتاده و از اتفاقاتی که دوست داشتم بیافته. از اتفاقاتی که نیافتاده و از اون هایی که دوست نداشتم بیافتن و …

*****
همۀ ما چیزهای زیادی برای مخفی کردن داریم. یعنی چیزهایی که دوست نداریم بقیه از اونها با خبر بشن. اما من چند صباحی است ( نزدیک به یک سال ) به این نتیجه رسیدم که هر چه این موارد کمتر بشن زندگی راحت تر و آرومتر و لذتبخشتره. زندگی بی پرده و آزاد و راحت. شاید تنها مورد قابل تامل این نوع نگرش جاهایی که پای جون آدم در میون باشه. چون نمیخوام حرفای نشدنی بزنم این مورد رو تاحدی قبول کردم ولی فکرهای نشدنی که میشه کرد….

 

 

من که در تنگ برای تو تماشا دارم
با چه رویی بنویسم غم دریا دارم؟

“فاضل نظری”