نامه بسیج به مجلس


چند روز پیش بیسج دانشجویی دانشگاه علم و صنعت نامۀ سرگشاده ای را برای رییس مجلس شورای اسلامی فرستاد و به بسیاری از فعالیتهای مجلس که در مخالفت با دولت نهم انجام شده، اعتراض کرد، از جمله رای ندادن به ۵ وزیر کابینه(که حرکتی بی سابقه بوده) ، مخالفت با تغییر ساعت ، مخالت با طرح صندوق مهر رضا و در آخر رای دادن به طرح تجمیع انتخابات که باعث کوتاه شدن مدت فعالیت دولت نهم میشود. جالب آنکه در آخر این نامه آمده که شما میخواهید جلوی دولت را در خدمت بملت ایران بگیرید. فکر کنم دوستانمان در بسیج دانشجویی در چند مورد دچار غفلت شده اند. بگمانم فراموش کرده اند روزهایی را که نمایندگان مجلس هفتم را منتخبین امام زمان میدانستند و از رای آوردن آنان در یک سیستم کاملا تشریفاتی ، بشکن و بالا می انداختند و به ریش اصلاح طلبان منع شده از نامزد شدن در انتخابات میخندیدند. اگر اینان منتخبان امام زمانند پس کار شما هم مخالفت با فرمان امام زمان است.

نکتۀ دیگر اینکه مگر این مجلس منتخب مردم ایران نیست (بگفتۀ خودتان!) پس اگر کاری هم میکند در راستای خواسته های مردم ایران است، مخالفت با این مجلس مخالفت با مردم ایران است.

دوستان عزیز، وظیفۀ مجلس تصویب تمامی لایحه ها و درخواستهای دولت نیست چرا که اگر اینگونه بود دیگر وجود این مجلس برای چیست؟

حال که سخن به اینجا رسید، دوست دارم از این برادران دینی بپرسم که اگر بجای دولت مهرورز ، دولت اصلاحات نیز دست به این اعمال میزد ، موضع شما همینگونه بود؟ نرخ تورم در دولت کنونی با توجه به آمار سازمان پژوهشهای مجلس به۲۳ درصد رسیده است و این در حالی است که هنگام روی کار آمدن دولت این عدد به رقم بی سابقۀ ۱۰ درصدی نزدیک شده بود. نرخ رشد ۵.۷ درصدی به ۵ درصد رسیده، صندوق ذخیرۀ ارزی تقریبا خالی شده است و این زمانی است که کشور ما از نظر درآمدهای نفتی ، بهترین موقعیت را در طول عمر جمهوری اسلامی دارد (البته جای شکر آن باقی است وگر نه خدا میداند چه بسر ملت می آمد). واردات ۲۸ میلیارد دلاری دولت اصلاحات که بیش از ۷۵ درصد آن به کالاهای سرمایه ای اختصاص داشت کجا و واردات ۶۰ میلیارد دلاری که اکثر آن به واردات مصرفی اختصاص دارد کجا!!! چرا راه دور برویم ، در زمینۀ فرهنگ، کدام حرکت دولت اصلاحات را در زمینۀ فرهنگ و دین را میتوان با کار عجیب و غریب وزارت آموزش و پرورش کنونی مقایسه کرد؟! کجای دنیا را سراغ دارید که وزیر فرهنگ، روزنامه هایی را که به نقد فعالیتهای نیروی انتظامی (در ایران منظورم در زمینۀ حجاب است) میپردازند را تهدید کند. نگاه جهانی به ایران را در زمان دولت اصلاحات ، کشور گفتگوی تمرنها ، را چگونه میتوان با دید امروزی به عنوان تهدیدی برای امنیت جهانی مقایسه کرد؟!

ای کاش اندکی ثبات در عقاید و قطره ای انصاف داشتیم. هر کدام از برنامه های دولت کنونی از واردات چند میلیاردی گرفته تا سوالات موهن وزارت آموزش و پرورش و کم کردن تعرفه های وارداتی که معلوم نیست پول آن به جیب چه کسانی میرود یا واردات بی رویۀ شکر که صنایع شکر خوزستان را فلج کرده، اگر در دولت اصلاحات رخ میداد مطمئن باشید که مجلس کنونی تا حالا تمامی وزرا را که هیچ رئیس جمهور را نیز استیضاح کرده بود. برادران بسیجی کمی انصاف داشته باشید ، بجای آنکه نامۀ تهدید برای مجلسیان بنویسید باید نامۀ قربانت شوم برای آنان بنویسید که یا از روی غرض و یا از روی نادانی، مهر خاموشی در برابر برنامه های دولت کنونی بر دهان خود زده اند.