سبکبالان

امروز خبر رسید به من که مرده. 
اصلا نمیتونم باور کنم. 
شاید تعداد بارهایی که با هم صحبت کردیم به تعداد انگشتهای دست هم نمی رسید. اینقدر آرامش تو وجودش بود که حد نداشت.
همون قدر هم انرژی داشت. 
وقتی آدمای خوب میمیرن مطمئن میشی که مردن چیز بدی نیست، وگرنه هیچ دلیلی نداره از بین ما برن حتی اگه ما نبینیمشون. وقتش شنیدم، مو به تنم راست شد. جدی جدی. سردم شده بود. حالا این فضای مجازی بی حساب کتاب دستامو بسته که راحت بنویسم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *