نوریِ رفتنی

همه جا از این صحبت میکنند که نوری رفت و از این رفتن ناراحتند. راستش من اصلا از مردن نوری ناراحت نبودم. دلیلی نداشت. همه میروند. اما وقتی از تلویزیون آخرین اجرایش را دیدم واقعا ناراحت شدم. نه از اینکه مرده از اینکه چقدر حال بدی داشت. مطمئنم که روزهای آخر خیلی زجر کشیده. دیگر چهره اش آن صفای گذشته را نداشت. اینکه یک بار خبر مرگش پخش شد و دوباره تکذیب شد و بعد از دو هفته گفتند که مرده، نشان میدهد که واقعا روزهای سختی را گذرانده.

امروز نه تنها از رفتن نوری ناراحت نیستم که خوشحالم. من خوشحالم که نوری مرد. نوری خلاص شد. نوریِ عاشق ایران شاید طاقت شنیدن و دیدن این روزها را نداشت. طاقت دیدن اینکه دیگر امروز شنیدن آهنگ “ای ایران ایران” اشک شوق بر چشمانمان جاری نمیکند که اشک حسرت می رویاند.

noori

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *