نمایش غریب

سوالی در ذهن من پیش آمده است که چگونه ما می‌توانیم به چیزی معتقد باشیم و فکر کنیم که کاملا درست است در صورتی که کس دیگری به خلاف نظر ما معتقد است؟

مسلما برای رسیدن به اعتقاداتمون یک مسیری رو طی کردیم،‌ مسیری که شامل تاثیرات بیرونی و استدلالات درونی است. اگر شما با آدمی مواجه شوید که کاملا خلاف نظر و عقیده شما را دارد و با آنها زندگی می‌کند آیا این امکان وجود ندارد که شما هم اگر در مسیر همین آدم قرار گرفته بودید دقیقا مشابه او می شدید؟ تا اینجا مشکلی نیست.

مشکل ازینجا شروع میشه که باور داریم بقیه اشتباه می‌کنند و مسلما بقیه هم فکر می‌کنند که ما اشتباه می‌کنیم و از همه عجیب‌تر زمانی است که تلاش می‌کنیم آنها را عوض کنیم و در قضیه وقتی پیچیده می‌شود که حاضریم برای این کار متوصل به زور شویم.

عجب نمایش غریبی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *