سرمایه و سرمایه دار

یکی از مفاهیمی که از کودکی به ما آموزش داده می‌شود مفهموم سرمایه است. آنچه در کودکی و جامعه ‌می‌آموزیم تنها یک وجه از سرمایه و آنهم سرمایه مالی است. یکی از مواردی که در آدمی احساس امنیت ایجاد می‌کند میزان سرمایه‌ایست که یک نفر در اختیار دارد و کاهش یا افزایش این سرمایه باعث تزلزل در احساس امنیت فرد می‌شود.

چند روز پیش در خلال یکی از کارهایی که انجام می‌دادیم با آدم‌های جالبی مواجه شدیم. آدم‌هایی که زندگی‌ای سراسر تنش و اضطراب داشتند و علت اصلی آن هم نوع کارشان بود که به نوعی کارچاق کن بودند. بابت سرعت دهی به برخی امور، وجهی را دریافت می‌کردند که خیلی قانونی نبود :). وقتی به زندگی این افراد نگاه کردم و با خودم مقایسه کردم، حس کردم که هیچگاه علاقه‌مند نیستم که کاری شبیه آنها داشته باشم. وقتی به علت انتخاب این شغل توسط این افراد فکر کردم متوجه شدم که شاید چاره‌ای نداشته باشند و دلیل اصلی آن به سرمایه ‌‌در اختیار این افراد بر می‌گردد.

با نگاهی به مفهوم سرمایه می‌توان گفت که اگر فعالیت‌های روزانه‌مان را بعنوان یک کارخانه نگاه کنیم. ورودی این کارخانه سرمایه است و خروجی آن هم سرمایه . که می‌تواند به جمع سرمایه‌های ما بیافزاید یا از آن بکاهد. از نگاه من سرمایه را می‌توان به چند بخش تقسیم کرد: ۱. سلامتی ( سرمایه‌های جسمانی و روانی) ۲.دانش و مهارت ۳. ارتباطات ( مقبولیت اجتماعی) ۴. پول. اگر ما به سرمایه با این دسته‌بندیها نگاه کنیم متوجه می‌شویم که سهل الوصول‌ترین سرمایه از نگاه من پول است که متاسفانه ضریب تبدیل شدن آن به دیگر سرمایه‌ها بسیار مشکل است. مثلا شما به راحتی نمی‌توانید پول را به سلامتی تبدیل کنید اما برعکس این موضوع کاملا صادق است.

حال وقتی برگردیم به موضوع این دوستان کارچاق‌کن متوجه می‌شویم که این نوع افراد با توجه به سرمایه‌های در اختیارشان شاید چاره‌ای جر انتخاب این شغل پراسترس و البته با بازدهی بالای مالی نداشته باشند. حالا همین شغل را مقایسه کنید با یک فرد علمی که از سرمایه دانش خود استفاده می‌کند. مسلما این فرد به لحاظ سلامتی در نقطه بسیار مساعدتری از یک کارچاق‌کن قرار دارد. اگر برگردیم به موضوع اول یعنی باور غالب در مورد سرمایه که همان پول است متوجه می‌شویم که همین فرد علمی احتمالا از وضعیت زندگی خود ناراضی باشد چون خود را یک فرد صاحب سرمایه نمی‌داند.

بنظرم بهتر است دیدگاه خود را در مورد سرمایه و سرمایه‌داری اصلاح کنیم و این اصلاحات را در عمل به اجرا در بیاوریم تا کودکان ما نیز این باورها را بیاموزند.

ببخشید اگر شاید متن کمی گنگ باشد.

چه کنیم. بضاعت ما همین است.

جالب اینکه داشتم برای این پست دنبال یک عکس مناسب می‌گشتم و در گوگل سرچ کردم سرمایه. تمامی تصاویری که با جست و جوی این واژه به دست می‌دهد عکسهایی با مضمون پول و سکه است. و این همان باور عمومی است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *